Kerobia talde nafarra pasaden urriaren 16an argitaratutako Rose Escargot diskatik aterata dago abesti hau. Ikaragarri polita iruditzen jat kanta, eta ez letragatik bakarrik, baizik eta lagun batek esan zidalako Buruerahileen farola entzuten zuenean nitaz oroitzen zela, ni nentorkiola burura. Ordutik hona beste zentzu hartu du abestiak.
Gainera nire bizitzaren momentu ederrenetariko baten egon da presente soinu bandarena eginez. Beraz, arrazoi batetik ez bada inportantea beste batetik dut argumentu nahiko niretzako seigarren kanta honek duen garrantzia aldarrikatzeko.
Guk biok munduko istorio zoragarriena
idatziko dugu,
farolen argizpiak ez bezela;
zer sentituko da hain bakarrik?
Gabetan izarrak irakurriko dizkizut
haur txikien ipuinak bailiran;
arropak ilusioen ondoan eskegiko ditugu
denborak lehortu ditzan.
Guzti hau amaitu bitartean
antzeztu dezagun tokatu zaigun papera,
hainbeste buruerahileren artean
bihotza salgai jarri dut nik
gogoratzearen truke.
Bidailagun eskubidea daukazu
zoriontsu izan eta bizitzeko;
baietz esango nuke
kaletik ondo ikusten zaizu,
egia esan, inoiz baino hobe…
